USAGE OF THAI LANGUAGE 050100

Just another WordPress.com site

กระบวนวิชาการใช้ภาษาไทย 050100

                การเป็นนักศึกษาในยุคโลกาภิวัตน์ จำเป็นต้องรู้จักใช้เครื่องมือเพื่อการสื่อสารอย่างระมัดระวัง เนื่องจากโลกในปัจจุบันเป็นโลกสาธารณะ กล่าวคือ การเชื่อมต่อข้อมูลเพื่อสื่อสารด้วยระบบอินเทอร์เน็ตมีบทบาทในชีวิตประจำวันของนักศึกษามากขึ้น ข้อเขียนหรือข้อคิดเห็นที่อยู่ในโลกอินเทอร์เน็ตนั้นไม่ได้เป็นเรื่องส่วนตัวอย่างที่เราๆท่านๆคิดไว้เช่นก่อน เรามักจะได้ยินเรื่องราวที่เกิดมาจากโลกอินเทอร์เน็ตหนาหูหนาตากันมากขึ้น ฉะนั้น การใช้เทคโนโลยีเพื่อการสื่อสารจึงจำเป็นต้องฝึกใช้อย่างระมัดระวังและต้องเรียนรู้เรื่อง “ความรับผิดชอบ”ต่องานเขียน ข้อความรวมทั้งความคิดของตน

              กระบวนวิชาการใช้ภาษาไทย 050100 ของสาขาภาษาไทย ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นกระบวนวิชาแกนบังคับของหลายคณะ ผู้สอนจึงมีความเห็นว่า การที่นักศึกษาจะเป็นผู้ใหญ่อย่างสมบูรณ์นั้น ควรต้องมีระบบวิธีคิดที่สมบูรณ์ ทักษะการฟัง พูด อ่านและสามารถถ่ายทอดออกมาเป็นงานเขียนอย่างสมบูรณ์ด้วย การสื่อสารด้วยเทคโนโลยีอย่างอินเทอร์เน็ตเป็นอีกช่องทางหนึ่งที่นักศึกษาควรจะต้องเรียนรู้ งานเขียนในเว็บบล็อคนี้จึงเป็นการฝึกหัดทักษะต่างๆตั้งแต่กระบวนการคิดจนนำไปสู่การถ่ายทอดด้วยการเขียน

                 ฉะนั้น งานเขียนของนักศึกษาในกระบวนวิชานี้จึงไม่จำเป็นที่ทางสาขาภาษาไทย ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จะต้องเห็นด้วยเสมอไป

และงานเขียนนั้นเป็นลิขสิทธิ์ของนักศึกษา นักศึกษาจึงควรรับผิดชอบงานเขียนของตน

Advertisements

Single Post Navigation

7 thoughts on “กระบวนวิชาการใช้ภาษาไทย 050100

  1. สวัสดีค่ะ อยากอ่านงานเขียนของทุกคนค่ะ

  2. Sontaya Wonghorkam 540510704 on said:

    เราเป็นคนไทย มีเชื้อชาติ และสัญชาติไทย แต่ทำไมถึงได้มีหนังสือที่มีชื่อว่า “ภาษาไทย-วิชาที่ถูกลืม” นั่นได้บ่งบอกว่าวิชาภาษาไทยกำลังด้อยความสำคัญและถูกลบเลือนจากความคิดและความทรงจำของคนไทย แล้วเราจะปล่อยให้ความเป็นเอกราชของชาติไทยที่บรรพบุรุษของเราได้ต่อสู้เพื่อรักษาให้คนรุ่นหลังอย่างเราได้ภาคภูมิใจนั้นถูกลืมอย่างง่ายดายตามวันเวลาหรืออย่างไร
    และด้วยความรักภาษาไทยเป็นชีวิตจิตใจของศาสตราจารย์พิเศษ ม.ล. บุญเหลือ เทพสุวรรณ ได้เขียนหนังสือที่สร้างแรงบันดาลใจให้คนไทยเห็นคุณค่าและเข้าใจอย่างถูกต้อง ที่จะมีการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยในทุกระดับการศึกษาของไทย ข้าพเจ้าเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งกับทุกเรื่องที่ถูกเปรียบเทียบและอธิบายอย่างชัดเจนในเรื่องความสัมพันธ์และพฤติกรรมระหว่างการสอนภาษาไทยกับค่านิยมในปัจจุบัน ในบทความที่ว่า “คนเราถ้าไม่ต้องต่อสู้รบยื้อยุดสิ่งใด เรามักเห็นว่าสิ่งนั้นเป็นของหาง่าย เราไม่เคยถนอม ไม่ค่อยทำนุบำรุง ภาษาจึงมีความสำคัญน้อยในสายตาของไทยทั่วๆไป…โดยเฉพาะในวงการศึกษา” ข้าพเจ้าเห็นว่าท่านได้เข้าใจถึงพื้นฐานความเป็นไทยอย่างลึกซึ้งและถูกต้อง ในการบรรยายมีการยกตัวอย่างให้เห็นชัดเจน และเป็นความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลยสำหรับผู้อ่าน เช่นบทความที่ว่า “การสอนภาษาของชาติควรได้รับความสำคัญอันดับหนึ่งในวงการศึกษา” ซึ่งได้ให้เห็นความแตกต่างกับฝรั่งเศสที่ไม่เคยเสียดายเงินหรือแรงงานในการที่จะรักษาภาษาฝรั่งเศสไว้ให้เป็นภาษาสื่อสารระหว่างชาติต่างๆในโลก แต่ในความบกพร่องของประเทศไทยที่จะทำให้ภาษาไทยนั้นถูกลืม คือการขาดความเอาใจใส่และความพยายามในอันที่จะค้นหาวิธีสอนที่ได้ผล และการผลิตวัสดุอุปกรณ์ไม่ก้าวหน้าทั้งที่คนไทยมีอัจฉริยะในการใช้ภาษาที่น่าสนใจคือ นิยมออกเสียงวรรณยุกต์แนบสนิทไปกับเสียงสระ แต่ถูกมองข้ามความสำคัญเพียงการสอนที่ขาดกลวิธีการสอนที่ดึงดูดใจ ผู้เรียนจึงไม่เห็นความสำคัญ เช่น การให้เขียนเรียงความจะถูกเมินไปตามกันของผู้เรียนเพราะไม่รู้จะเขียนอะไร ซึ่งเหตุก็คือไม่ได้อ่านหนังสือหรือศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง เป็นต้น
    เมื่อสังคมเปลี่ยนไป วัฒนธรรมหลากหลายทางด้านภาษาที่มีทั้งข้อดีและข้อเสียได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการดำรงชีวิตของคนไทย โดยยกเว้นวัฒนธรรมไทยที่มีเพียงคนไทยส่วนน้อยมากที่เห็นความสำคัญ เพียงเพราะการรับอารยธรรมต่างชาติมาใช้โดยขาดการพิจารณาไตร่ตรองที่ดีซึ่งทั้งหมดนี้มีสาเหตุมาจากการบกพร่องในการปลูกฝังจิตสำนึกให้เด็กไทยรักความเป็นไทย และขาดความเข้าใจอย่างแท้จริงในเรื่องราวประวัติศาสตร์ชาติไทยที่ถ่ายทอดมาให้ได้ศึกษาในรูปแบบวรรณกรรม วรรณคดี แต่ถูกละลดความสำคัญไปกับซีรีย์เกาหลีที่ได้กลายเป็นค่านิยมของวัยรุ่นที่เป็นอนาคตของชาติไปโดยห้ามมิได้ ซึ่งเห็นผลที่มีอยู่ทุกวันนี้ คือ นักเรียนไม่ชอบวิชาภาษาไทย อย่างไรก็ตามวิชาภาษาไทย ไม่น่าจะถูกลืมทั้งหมดแต่อาจจะมีความสำคัญในนักเรียนบางกลุ่มหรืออาจจะถูกนำมาเป็นค่านิยมที่คนไทยทุกคนรู้จักและไม่ปฏิเสธที่จะรักษาและดำรงให้สืบทอดให้กับคนรุ่นหลังต่อไปของชาติไทย ถ้าหนังสือ ภาษาไทย-วิชาที่ถูกลืม ได้อยู่ในส่วนหนึ่งของแผนการสอนของผู้สอนวิชาภาษาทุกคนและมีการนำเนื้อหา ข้อคิดเห็นของศาสตราจารย์พิเศษ ม.ล. บุญเหลือ เทพสุวรรณ ที่ได้แสดงความคิดเห็นและให้คำแนะนำที่ข้าพเจ้าเห็นด้วยว่าควรนำไปใช้อย่างยิ่ง หนังสือที่วางไว้บนชั้นวางตามร้านขายหนังสือหรือห้องสมุดเล่มนี้อาจเปลี่ยนแปลงความเป็นจริงที่จะเกิดขึ้นในอนาคตของชาติไทย ในด้านที่ดีทางภาษา หลักการ และวรรณคดีไทยต่อไป

  3. Tarapon Pungunta 530510267 on said:

    ภาษาไทยในยุคเปลี่ยนผ่าน
    ภาษาไทยถือได้ว่าเป็นเอกลักษณ์ของไทยอย่างหนึ่งที่มีมาตั้งแต่สมัยอดีตกาล และภาษาไทยยังเป็นภาษาประจำชาติไทยที่คนไทยส่วนใหญ่ใช้สื่อสารในชีวิตประจำวัน แต่เนื่องจากยุคสมัยที่เปลี่ยนไป และวิชาภาษาที่คนเราสามารถเรียนจากสิ่งแวดล้อมของตนเอง ทำให้มีการใช้ข้อความที่แตกต่างไปจากเดิม ส่งผลให้ในปัจจุบันมีการใช้ภาษาไทยในการสื่อสารแตกต่างจากอดีต ทั้งการพูดและการเขียน เนื่องด้วยมีหลายสาเหตุ เช่น ยุคปัจจุบันเป็นยุคที่ต้องแข่งขันกับเวลา การใช้ภาษาไทยบางครั้งต้องประหยัดเวลาด้วย รวมทั้งการใช้คำแสลงของวัยรุ่น และแม้กระทั่งการนำภาษาถิ่นมาปะปน เป็นต้น ซึ่งเราสามารถเห็นความแตกต่างได้จากภาษาของภาพยนตร์สมัยเก่าและภาพยนตร์สมัยใหม่ หรือแม้กระทั่งภาษาของผู้อาวุโสพูดกับภาษาที่ผู้มีอายุน้อยกว่าหลายสิบปี หลายคนพูดว่าการใช้ภาษาไทยในลักษณะดังกล่าวนี้จะทำให้ภาษาไทยเกิดความ “วิบัติ” และจะดีกว่าไหมถ้าคนไทยใช้ภาษาไทยได้อย่างถูกต้องมากกว่าปัจจุบัน ถ้าถามว่า “แล้วคำว่า ถูกต้องของภาษาไทยเป็นยังไง” หนังสือเรื่องภาษาไทย-วิชาที่ถูกลืม เขียนโดยศาสตราจารย์พิเศษ หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ ได้อธิบายไว้ว่า “ การใช้ภาษาของตนเองไม่มีใครจะว่าผิดหรือว่าถูกได้ เพราะจะไม่มีผู้ใดเชื่อฟังผู้ใด ถ้าจะมีการวิจารณ์การใช้ภาษา จำเป็นจะต้องชี้แจงว่ามีความแจ่มแจ้งหรือไม่ ก่อความสับสนหรือไม่ กำกวมเพราะอะไร” นอกจากสาเหตุข้างต้นนั้นแล้ว ยังมีสาเหตุที่มาจากการเรียนและการสอนวิชาภาษาไทยด้วย ไม่ว่าจะเป็นสาเหตุของผู้สอนหรือผู้เรียนเองก็ตาม ศาสตราจารย์พิเศษ หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ เขียนไว้ว่า “ ปัญหาที่ใหญ่ยิ่งที่สุดของการสอนภาษาไทยคือ ความไม่เข้าใจว่าการสอนภาษานั้นคือสอนอะไร ไม่เข้าใจธรรมชาติของการศึกษา ( ไม่รู้ว่าการสอนภาษาคือการสอนสื่อสาร ) และไม่รู้ว่าภาษาไทยอาศัยลักษณะไหนของภาษาเป็นสัญญาณการสื่อสาร ” จากหลายสาเหตุที่กล่าวมานี้และเวลาที่เปลี่ยนแปลง จึงทำให้การใช้ภาษาเปลี่ยนไปจากอดีต

  4. Kanokon Kengpricha 532110004 on said:

    “ภาษาไทยในยุคเปลี่ยนผ่าน”
    ความคิดเห็นจากการที่ข้าพเจ้าได้อ่านหนังสือเรื่อง “ภาษาไทย วิชาที่ถูกลืม” ซึ่งเขียนโดย ศาสตราจารย์พิเศษ หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ ในหนังสือเล่มนี้ได้กล่าวถึงความสำคัญของวิชาภาษาไทยที่คนส่วนใหญ่ในสังคมมักจะมองข้ามหรือละเลยไม่ให้ความสำคัญในการใช้ภาษาไทย และเมื่อมีการเปลี่ยนยุคเปลี่ยนสมัย ภาษาย่อมเกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคม-วัฒนธรรม รวมทั้งภาษามีการเปลี่ยนแปลงตามเวลาเช่นกัน ทั้งนี้การเปลี่ยนแปลงอาจเกิดได้จากครูสอนภาษาไทยอาจมีความรู้ที่ไม่มากพอในการสอน มีการสอนอย่างไม่ถูกต้อง หรือมีการละเลยในการสอนหนังสือแก่นักเรียนนักศึกษา เพราะอาจมีความคิดที่ว่านักเรียนสามารถอ่านออก-เขียนได้นั้นก็เพียงพอแล้ว จึงไม่มีเข้มงวดในการเรียนเท่าไหร่นัก รวมทั้งสังคมไทยได้รับเอาเทคโนโลยีเข้ามามากเกินไป ทำให้ภาษายิ่งเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว อาทิ ภาษาในโลกออนไลน์ส่วนใหญ่มักจะเป็นภาษาวิบัติ และเป็นภาษาที่วัยรุ่นใช้กันมากที่สุด อย่างคำว่า “ชิมิ๊” ในภาษาไทย ก็คือ “ใช่มั้ย” หรือแม้แต่คำที่อ่านออกเสียงเหมือนภาษาไทยต้นฉบับ แต่มีการเขียนที่ผิดรูปไปจากเดิม อย่างเช่น “ชั้นลืมเทอมั่ยดั้ยมั่ยชั่ยเหด” ซึ่งก็อ่านได้ว่า “ฉันลืมเธอไม่ได้ไม่ใช่เหตุ” ถ้าใครที่ไม่เคยได้อ่านคำเหล่านี้มาก่อนก็อาจจะใช้เวลาในการอ่านที่นานกว่าวัยรุ่นผู้ใช้ภาษา ความสำคัญของภาษาไม่ได้ขึ้นอยู่เพียงแต่ผู้สอนเท่านั้น แต่รวมถึงผู้ใช้ภาษา และในหลายครั้งที่ผู้คนส่วนใหญ่ใช้ภาษาผิดโดยไม่รู้ตัวและใช้ภาษาที่ผิดกับแก่ผู้อื่นจนทำให้ผู้คนทั่วไปเหล่านั้นได้รับการใช้ภาษาที่ไม่ถูกต้องมาใช้และคิดว่าภาษาที่ใช้นั้นถูกต้องแล้ว เพราะไม่มีผู้มีความรู้ภาษาไทยที่ถูกต้องมาคอยเตือนในการใช้ภาษาไม่ให้ผิดไปจากเดิม และการใช้ภาษาที่ถูกต้องส่วนใหญ่ก็อยู่ในกลุ่มของผู้ที่มีการศึกษาในระดับสูงกว่าบุคคลสามัญธรรมดา เช่น ดุษฎีบัณฑิต หรือ บุคคลที่มีตำแหน่งใหญ่โต เป็นต้น แต่ทั้งนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าผู้ใช้ภาษาที่ถูกต้องอยู่ในกลุ่มนี้เพียงเท่านั้น ยังมีบุคคลทั่วไปที่สามารถใช้ภาษาได้ดีกว่าบุคคลที่กล่าวมาเหล่านี้ “ภาษาไทยในยุคเปลี่ยนผ่าน” จะมีการเดินทางของการเปลี่ยนแปลงทางภาษาอย่างไม่สิ้นสุด เพราะทุกวันนี้เราใช้ภาษาในการสื่อสาร และเกี่ยวข้องในชีวิตประจำวันของเราตั้งแต่ตอนตื่น หากเราเริ่มต้นใส่ใจในการใช้ภาษามากกว่าเดิม การผิดเพี้ยนของภาษาคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วเหมือนในปัจจุบัน

  5. Kanokon Kengpricha 532110004 on said:

    “ภาษาไทยในยุคเปลี่ยนผ่าน”
    ความคิดเห็นจากการที่ข้าพเจ้าได้อ่านหนังสือเรื่อง “ภาษาไทย วิชาที่ถูกลืม” ซึ่งเขียนโดย ศาสตราจารย์พิเศษ หม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ ในหนังสือเล่มนี้ได้กล่าวถึงความสำคัญของวิชาภาษาไทยที่คนส่วนใหญ่ในสังคมมักจะมองข้ามหรือละเลยไม่ให้ความสำคัญในการใช้ภาษาไทย และเมื่อมีการเปลี่ยนยุคเปลี่ยนสมัย ภาษาย่อมเกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคม-วัฒนธรรม รวมทั้งภาษามีการเปลี่ยนแปลงตามเวลาเช่นกัน ทั้งนี้การเปลี่ยนแปลงอาจเกิดได้จากครูสอนภาษาไทยอาจมีความรู้ที่ไม่มากพอในการสอน มีการสอนอย่างไม่ถูกต้อง หรือมีการละเลยในการสอนหนังสือแก่นักเรียนนักศึกษา เพราะอาจมีความคิดที่ว่านักเรียนสามารถอ่านออก-เขียนได้นั้นก็เพียงพอแล้ว จึงไม่มีเข้มงวดในการเรียนเท่าไหร่นัก รวมทั้งสังคมไทยได้รับเอาเทคโนโลยีเข้ามามากเกินไป ทำให้ภาษายิ่งเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว อาทิ ภาษาในโลกออนไลน์ส่วนใหญ่มักจะเป็นภาษาวิบัติ และเป็นภาษาที่วัยรุ่นใช้กันมากที่สุด อย่างคำว่า “ชิมิ๊” ในภาษาไทย ก็คือ “ใช่มั้ย” หรือแม้แต่คำที่อ่านออกเสียงเหมือนภาษาไทยต้นฉบับ แต่มีการเขียนที่ผิดรูปไปจากเดิม อย่างเช่น “ชั้นลืมเทอมั่ยดั้ยมั่ยชั่ยเหด” ซึ่งก็อ่านได้ว่า “ฉันลืมเธอไม่ได้ไม่ใช่เหตุ” ถ้าใครที่ไม่เคยได้อ่านคำเหล่านี้มาก่อนก็อาจจะใช้เวลาในการอ่านที่นานกว่าวัยรุ่นผู้ใช้ภาษา ความสำคัญของภาษาไม่ได้ขึ้นอยู่เพียงแต่ผู้สอนเท่านั้น แต่รวมถึงผู้ใช้ภาษา และในหลายครั้งที่ผู้คนส่วนใหญ่ใช้ภาษาผิดโดยไม่รู้ตัวและใช้ภาษาที่ผิดกับแก่ผู้อื่นจนทำให้ผู้คนทั่วไปเหล่านั้นได้รับการใช้ภาษาที่ไม่ถูกต้องมาใช้และคิดว่าภาษาที่ใช้นั้นถูกต้องแล้ว เพราะไม่มีผู้มีความรู้ภาษาไทยที่ถูกต้องมาคอยเตือนในการใช้ภาษาไม่ให้ผิดไปจากเดิม และการใช้ภาษาที่ถูกต้องส่วนใหญ่ก็อยู่ในกลุ่มของผู้ที่มีการศึกษาในระดับสูงกว่าบุคคลสามัญธรรมดา เช่น ดุษฎีบัณฑิต หรือ บุคคลที่มีตำแหน่งใหญ่โต เป็นต้น แต่ทั้งนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าผู้ใช้ภาษาที่ถูกต้องอยู่ในกลุ่มนี้เพียงเท่านั้น ยังมีบุคคลทั่วไปที่สามารถใช้ภาษาได้ดีกว่าบุคคลที่กล่าวมาเหล่านี้ “ภาษาไทยในยุคเปลี่ยนผ่าน” จะมีการเดินทางของการเปลี่ยนแปลงทางภาษาอย่างไม่สิ้นสุด เพราะทุกวันนี้เราใช้ภาษาในการสื่อสาร และเกี่ยวข้องในชีวิตประจำวันของเราตั้งแต่ตอนตื่น หากเราเริ่มต้นใส่ใจในการใช้ภาษามากกว่าเดิม การผิดเพี้ยนของภาษาคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วเหมือนในปัจจุบัน

    • Thitiwhut Yotadee 541510100 on said:

      ภาษาไทยในยุคเปลี่ยนผ่าน

      ภาษาไทยเป็นภาษาประจำชาติไทยที่ใช้สื่อสารกันมาตั้งแต่สมัยอดีตกาล ซึ่งแสดงถึงการเป็นเอกราช,เอกลักษณ์ และวัฒนธรรมของประเทศ แต่เมื่อสิ่งแวดล้อม,กาลเวลา และค่านิยมเปลี่ยนไปจึงทำให้มีปัจจัยหลายๆอย่างที่ทำให้ภาษาไทยมีการใช้ผิดไปจากเดิมทั้งการพูดและการเขียน เกิดจากการศึกษาของประเทศไทยในแต่ละโรงเรียนมีความหลากของนักเรียนทั้งด้านความรู้ ,ความเข้าใจ ,ครอบครัว และฐานะที่แตกต่างกันทำให้การเรียนรู้ของนักเรียนแต่ละคนมีไม่เท่ากันบางคนสามารถอ่านหรือเขียนได้ถูกต้องสามารถรู้หลักภาษา แต่บางคนไม่สามารถเข้าใจหลักของภาษาไม่สามารถอ่านหรือเขียนได้ เมื่อนักเรียนไม่เข้าใจความรู้พื้นฐานจะก่อให้เกิดปัญหาการใช้ภาษาไทยในอนาคต อีกปัญหาหนึ่งเกิดจากปัจจุบันเป็นยุคของเทคโนโลยีอย่างเต็มตัวมีการสื่อสารกันผ่านเครือข่ายอินเตอร์เน็ต เช่น ทวิตเตอร์ ,ไฮไฟว์ และเฟสบุ๊ค ทำให้วัยรุ่นมีค่านิยมการใช้ภาษาที่ผิดเพี้ยนไป เช่น “ชั้นรักเทอ” คำที่ถูกต้องเปน “ฉันรักเธอ” , “จาไปหนาย” คำที่ถูกต้องเป็น “จะไปไหน?” และ “หนุกม๊วก” คำที่ถูกต้องเป็น “สนุกมาก” และปัญหาสุดท้ายเกิดจาการรับเอาวัฒนธรรมและภาษาจากต่างประเทศมามากจนเกินไปก่อให้การใช้ภาษาไทยที่ผิดเพี้ยน เช่น ออกเสียงควบกล้ำไม่ชัดเจน และการใช้ศัพท์สแลง เป็นต้น ปัญหาเหล่านี้ล้วนสัมพันธ์กับการใช้ภาษาไทย ซึ่งสามารถแก้ไขได้โดยการเริ่มต้นจากสถาบันครอบครัวเพราะว่า ครอบครัวจะต้องเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับลูกและมีการปลูกฝังการใช้ภาษาที่ถูกต้องทั้งทักษะการฟัง,การอ่าน และการเขียน โดยการดูแลเอาใจใส่ลูกให้มากหากลูกใช้ภาษาหรือคำพูดที่ไม่ถูกต้องควรแนะนำและแก้ไขทันที อย่าปล่อยให้จนติดเป็นนิสัย และอีกสถาบันที่สำคัญอีกสถาบันหนึ่งคือ สถาบันการศึกษาเพราะว่าโรงเรียนจะต้องสอนกระบวนการคิด และการเรียนรู้ให้แก่นักเรียน เช่น การอ่านรูปวรรณยุกต์ ,การใช้คำประสม และการอ่านวรรณคดีเป็นต้น โดยผู้สอนหรือคุณครูต้องมีความรู้ความเชี่ยวชาญในการสอนภาษาไทย มีการใช้สื่อในการสอน มีแรงจูงใจให้นักเรียนอยากเรียน ต้องเข้าใจว่านักเรียนแต่ละคนมีพื้นฐานวิชาภาษาไทยที่แตกต่างกัน และสามารถสอนให้นักเรียนมีความรู้ตามวัตถุประสงค์ของการเรียนรู็ได้ ถ้าทุกคนในประเทศเข้าใจถึงความสำคัญของภาษาและใช้ภาษาที่ถูกต้อง ภาษาไทยจะอยู่กับคนไทยตลอดไปแม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าใดก็ตาม

  6. Taweesak Tantiwacha 541510085 on said:

    ภาษาไทยในยุคเปลี่ยนผ่าน

    สาเหตุหลักที่ก่อให้เกิดปัญหาการใช้ภาษาไทย ล้วนมาจากการเรียนการสอนที่ไม่ถูกต้อง โดยปัจจุบันปัญหาที่เกิดขึ้นจากการใช้ภาษาไทยนั้นมีให้พบเห็นมากมาย ไม่ว่าจะเกี่ยวกับการพูด การเขียน หรือการนำมาใช้ในด้านอื่นๆก็ตาม มีหลายฝ่ายพยายามเข้ามามีส่วนร่วมในการแก้ปัญหา แต่มีน้อยคนนักที่จะมองเห็นว่าสาเหตุหลักที่แท้จริงของปัญหาเหล่านั้นเกิดจากอะไร บ้างว่าเกิดจากสภาพสังคมที่เปลี่ยนไป บ้างว่าเกิดจากการรับวัฒนธรรมต่างชาติ และบ้างว่าเกิดจากการใช้ภาษาวิบัติ ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมาต่างก็เป็นสาเหตุที่มีส่วนทำให้เกิดปัญหาการใช้ภาษาไทยเช่นกัน แต่สาเหตุที่สำคัญนั้นอยู่ใกล้ตัวกว่าที่หลายคนคาดคิด โดยสาเหตุที่กล่าวถึงคือการเรียนการสอนภาษาไทยในสถานศึกษาที่ไม่ถูกต้องและไม่ได้คุณภาพตามเป้าหมาย โดยการศึกษาในปัจจุบันนั้น การเรียนการสอนภาษาไทยในสถานศึกษาหรือสถาบันต่างๆ มุ่งเน้นเพียงแค่การสอบไล่ มิได้มุ่งเน้นและให้ความสำคัญกับตัวผู้เรียนเท่าที่ควร ทำให้ไม่เกิดการพัฒนาและไม่สามารถปลูกฝังแนวทางหรือค่านิยมที่ถูกต้องให้แก่ผู้เรียนได้ จึงทำให้เมื่อผู้เรียนนำภาษาไทยออกไปใช้แบบผิดๆ ไม่ถูกหลัก ไม่ถูกความหมายบ้าง ส่งผลให้ผู้ฟังไม่สามารถเข้าใจหรือเข้าใจผิดความหมายไป สำหรับวิธีการแก้ไขด้านการเรียนการสอนนั้น ผู้สอนควรได้รับการฝึกอบรมให้เข้าใจว่าการสอนขณะไหนเป็นการสอนใช้ภาษา ขณะไหนเป็นความรู้เรื่องภาษา ขณะไหนเป็นความวิจักษ์ในศิลปะของภาษา ผู้สอนควรทำความเข้าใจกับการเปลี่ยนแปลงและสภาพลักษณะของสังคมในปัจจุบัน ทำความเข้าใจลักษณะของภาษาไทยที่ใกล้เคียงความจริงมากที่สุด ทำความเข้าใจพัฒนาการเชิงสังคมของผู้เรียนว่าคาบเกี่ยวกับการพัฒนาการทางภาษาไทยอย่างไร และทำความเข้าใจว่าการสอนในระดับไหนต้องสอนภาษาเพื่อฝึกทักษะให้มีประสิทธิภาพ ระดับไหนต้องสอนการใช้ภาษาอย่างมีศิลปะ เพื่อให้การสอนนั้นสอดคล้องกับพัฒนาการของผู้เรียนมากที่สุด ส่วนอีกปัญหาที่ควรแก้ไขคือด้านการสื่อสาร ทั้งผู้เรียนและผู้สอนควรศึกษาลักษณะธรรมชาติของภาษาตนและศึกษาลักษณะของเพื่อนมนุษย์ที่ต้องการสื่อสารให้ถ่องแท้เสียก่อน เพื่อให้การสื่อสารนั้นเกิดความเข้าใจตรงกันและถูกต้องชัดเจน ดังนั้นเมื่อทราบเช่นนี้ จึงถึงเวลาแล้วที่จะต้องเร่งปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาไทยอย่างกว้างขวางและลึกซึ้ง เพื่อเป็นการแก้ไขและพัฒนาระบบการเรียนการสอนภาษาไทย ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของปัญหาการใช้ภาษาไทยในขณะนี้นั่นเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: